Wczesne zasady indukcji elektromagnetycznej zapewniły teoretyczne podstawy efektywnego przesyłu energii elektrycznej. W oparciu o te zasady pierwsi inżynierowie eksperymentowali ze strukturami cewek i-żelaznego rdzenia, aby przekształcić prąd przemienny (AC) pomiędzy różnymi poziomami napięcia, mając na celu ograniczenie strat energii podczas-transmisji na duże odległości. Chociaż wczesne projekty transformatorów były proste i miały ograniczoną wydajność, wykazały możliwość zmiany poziomów napięcia poprzez indukcję elektromagnetyczną.
Ponieważ systemy prądu przemiennego stały się standardem branżowym, technologia transformatorów szybko się rozwinęła. Konstrukcje rdzeni-żelaznych ewoluowały od konfiguracji z otwartym-magnetycznym-obwodem do konfiguracji z obwodem zamkniętym-magnetycznym-, podczas gdy udoskonalenia w izolacji uzwojeń i procesach produkcyjnych znacznie zwiększyły wydajność i niezawodność. W tym okresie transformatory zostały szeroko zastosowane w elektrowniach, liniach przesyłowych i sieciach dystrybucyjnych, stając się niezbędnymi podstawowymi elementami systemów elektroenergetycznych. Wraz z pojawieniem się przesyłu ultra-wysokiego-sieci i inteligentnych sieci, nowoczesne transformatory wyszły poza cele związane z wysoką wydajnością i niskimi stratami, włączając inteligentne monitorowanie, automatyczną regulację napięcia i możliwości zdalnej ochrony, odgrywając w ten sposób coraz bardziej stabilną i krytyczną rolę w systemach elektroenergetycznych.
