Toroid z rdzeniem powietrznym

Cewka toroidalna z rdzeniem powietrznym to element elektroniczny oparty na strukturze toroidalnej, równomiernie nawinięty izolowanym drutem (zwykle 2UEW) na niemagnetycznej szpulce (lub bez szpulki) i nie zawiera rdzenia ferromagnetycznego ani magnetycznego, takiego jak rdzenie żelazne lub magnetyczne. Jego podstawową funkcją jest wykorzystanie zasady indukcji elektromagnetycznej do magazynowania energii, filtrowania sygnału, sprzężenia elektromagnetycznego i transmisji sygnału o wysokiej-częstotliwości. O jego indukcyjności decydują przede wszystkim takie parametry, jak liczba zwojów cewki, średnica uzwojenia i właściwości przewodzące materiału drutu. Jest niezbędnym podstawowym elementem-sprzętu elektronicznego i instrumentów precyzyjnych o wysokiej częstotliwości. Prąd znamionowy mieści się w zakresie od 0,1 A do 50 A, indukcyjność mieści się w zakresie od 0,1 μH do 5 mH (zwykle od 5 μH do 1 mH), a współczynnik Q może osiągnąć 80 lub więcej. Jest szeroko stosowany w sprzęcie komunikacyjnym, elektronice użytkowej, elektronice samochodowej i innych dziedzinach, a szczególnie-nadaje się szczególnie dobrze do zastosowań takich jak filtrowanie wysokich-częstotliwości, komunikacja RF, sprzęganie sygnałów i indukcja elektromagnetyczna.

Cechy produktu cewki toroidalnej z rdzeniem powietrznym są następujące:

• Cewka toroidalna z rdzeniem powietrznym jest cewką indukcyjną uzwojoną emaliowanym drutem. Średnica drutu jest optymalizowana w oparciu o wymagania dotyczące prądu znamionowego i częstotliwości. W przypadku produktów o-wysokiej częstotliwości często stosuje się-cienkie skręcone przewody, aby zmniejszyć efekt naskórkowania i zminimalizować straty-wysokich częstotliwości.

• Przyjmuje zamkniętą strukturę uzwojenia toroidalnego, z równomiernie i ciasno ułożonym drutem. Ponieważ nie ma rdzeni magnetycznych, rdzeni żelaznych ani innych mediów przewodzących magnetycznie, nie ma ryzyka nasycenia magnetycznego.